Stiltetyd Matt 21:1-11 Andersoortige Koninkryk

 Mat 21:1-11  Toe hulle naby Jerusalem kom en Betfage aan die Olyfberg bereik, het Jesus twee dissipels vooruit gestuur  (2)  en vir hulle gesê: "Gaan na die dorpie daar reg voor julle, en net soos julle inkom, sal julle daar 'n donkie kry wat vasgemaak is, en 'n vul by haar. Maak haar los en bring hulle vir My.  (3)  En as iemand vir julle iets daaroor sê, antwoord dan: Die Here het hulle nodig, en Hy sal hulle gou weer terugstuur."  (4)  Dit het gebeur sodat die uitspraak van die profeet vervul sou word:  (5)  "Sê vir Sion: Kyk, jou Koning kom na jou toe; Hy is nederig en Hy ry op 'n donkie, op die vul van 'n pakdier."  (6)  Die twee dissipels het toe vooruit gegaan en gedoen wat Jesus hulle beveel het.  (7)  Hulle het die donkie en die vul gebring, van hulle klere op die diere gesit, en Jesus het opgeklim.  (8)  Die grootste deel van die skare het van hulle klere op die pad oopgegooi, en ander het takkies van die bome afgebreek en dit op die pad gestrooi.  (9)  Die mense wat voor Jesus geloop het en dié wat agter Hom aan gekom het, het begin uitroep: "Prys die Seun van Dawid! Loof Hom wat in die Naam van die Here kom! Prys Hom in die hoogste hemel!"  (10)  Toe Jesus in Jerusalem ingaan, het die hele stad in beroering gekom en gevra: "Wie is hierdie man?"  (11)  Die skare het geantwoord: "Dit is die profeet Jesus van Nasaret in Galilea!"

Voel amper na ironie, as dit wat die mense verwag en voor sing 'n aardse koninkryk is en hier is Jesus wat 'n geheel anderse koninkryk verteenwoordig. Die donkie en die nederige houding word lyk my nie raak gesien nie. 

Mense verwag dat Jesus hulle behoeftes en nood gaan verlig en van onderdrukking sal bevry. Hulle kyk dus na wat Jesus met hulle beeld van Sy koningskap vir hulle gaan kom doen. Die bevryding en vrede van wat 'n aardse koning kan doen is nie uitgesluit nie, maar hulle verstaan nie dat dit die gevolg is van die ware andersoortige koninkryk wat in harte begin nie. Dit lyk my het vir hulle op daardie stadium (soos later bevestig is deur dissipels se verwagting) gegaan oor die uiterlike koningskap soos met Dawid. Dit in vergelyking met wat Dawid gedoen het. Jesus staan egter vir die prysgee van self en sy volgelinge loop dieselfde pad sodat God verheerlik mag word in SY reddende handelinge met die wêreld. 

Voor jou bekering, moet jy die lewe ontvang (ewige lewe) en na jou bekering gee jy jouself daarvoor en haat jy jou eie lewe in 'n sekere sin. Jou eie lewe staan so in die pad van die heerlikheid. Die weg gee van jouself word die gevolg van die nuwe lewe. Ek dink dat die verskil in mense se verwagtinge en God se koninkryk lê juis daarin dat hulle dit verwag vir hulle aardse lewe en Jesus kom om die aardse lewe met 'n ander beter lewe te vervang. Dit het dan die gevolg dat die aardse lewe en natuur ook bevry word. 

Dit lyk soms dat baie kerk mense nog steeds soek na gemaklike goeie lewens waar Jesus aardse behoeftes kom vervul. Daarvoor lê hulle hul klere op die donkie en gaan pluk hulle takke en gooi dit voor hom in hulle lofliedere ens. Die woord Hossana is nie lofprysing maar noodroep "verlos ons tog". Dit is erg om te dink dat verlossing gesoek word, maar nie ware innerlike verlossing van jouself nie, maar slegs van verdrukkers van buite. Die probleem is dat die wat hierdie lewe soek, dit gaan verloor, terwyl die wat hierdie lewe haat en dit aflê juis hulle is wat die lewe kry. Nou is die lewe Christus en jou vreugde God se wil om die wêreld te red en jy soek nie daardie voordele nie, maar in die weg gee van self begin die ware lewe in jou vorm aanneem. Die ware realiteit is dat dit dan die enigste lewe is, die res ly tot die dood.

Die belangrike ding is die vraag  "Wie is hierdie man?" As ek hierdie Jesus net 'n klein bietjie reg kan identifiseer, dan sien ek 'n donkie, en sien ek 'n dienaar of slaaf en en sien ek prys gee van self en dan sien ek die ware heerlikheid van 'n God as Vader. Dan word my eie behoeftes my vyand. (Dit is  die duiwel wat my mislei na myself.) Dan wil ek nie meer lewe nie, maar leef Christus in my 'n ander lewe.

Die antwoord dat Jesus 'n profeet is, wys dat hulle Hom net sien as 'n mens. Dit skep dadelik afstand tussen God en mens. Hulle sien nie God by hulle nie, maar sien net die potensiaal van 'n Dawid tipe aardse koning. Die man wat hulle kan vertrou om vir hulle as volk weer aansien rykdom en aardse vrede te bring. Nou kan ons as volk weer iemand wees hier op aarde. Dit is 'n diep menslike behoefte wat dan bevredig word. Om raak gesien en geëer te word. 

Interessant dat dit is hoe liefde dikwels gesien word. Om vir mense aansien aandag en eer te gee en hulle aardse behoeftes te bevredig. Die besef kom egter by jou op dat dit nie die ware behoefte van mense nie. Die ware behoefte is meer in die lyn van verlossing vrede vergifnis wat maak dat deur harde werk en martelaarskap (getuie wees, in Grieks beteken martelaar wees) weg te beweeg van eie begeertes en drange na 'n nuwe vervullende weg gee lewe van getuienis. Nie as individu nie, maar 'n kerk wat dit dit bely en lewe. Die volle ontvang van God se genade en identifiseer daarmee en dan die vervulling in die lewe daarvan uit dankbaarheid. Soveel anders as die menslike behoefte en verwagting.

Dit moes 'n wrede ontnugtering gewees het toe hierdie verwagting van 'n aardse koning vernietig is met Jesus wat sterf aan 'n vloekhout as veroordeelde. As ek dink hoe sy naaste vriende, familie en dissipels hierdie belewenis moes deurgaan. Tog laat dit my dink daaraan dat ons dit ook dikwels moet deurgaan, want ons neig ook na aardse verwagtinge en het dikwels 'n gemaklike christenskap as prentjie in ons kop. Dit is 'n moeilike prysgee verandering van denke wat gebeur met voortdurende bekering. Oorgee van my wil na SY wil wat my as offer gebruik om groter bevryding te doen in my en ander. Groter bevryding as aardse vryheid. Jesus se storie van donkie, verwerping deur mense, valse veroordeling (in ons geval soms ware veroordeling) dood en lyding wat 'n opstanding en heerlikheid voorafgaan. Dit wat in ons daaglikse bekering besig is om deur die werking van SY gees in ons gebeur. Ons storie word in daardie storie ingebed. Deur 'n verhouding met God, gebeur die storie in ons. Swaarkry en lyding word ons vriende in die storie soos ons deel aan sy lyding. Soos Hy ons begelei in 'n proses van myself op die altaar plaas. Ook so word vreugde vervulling en heerlikheid ook deel van ons soos ons in Sy opstanding deel. Alles deur die werking van Sy Gees. Die leemte wat die aardse dood bring word gevul met 'n baie groter heerlikheid en bevryding. 

In die lig hiervan maak dit die goeie nuus ook 'n menslik moeilike boodskap om aan ander oor te dra. Menslik wil mens nie die Getsemane pad loop nie. Tog is die lyding glad nie in vergelyking aan die heerlikheid wat ook ons deel word nie. Kan ons dit glo, terwyl ons soms deur dood skaduwees gaan. Of is ons verwagting die verlossing van aardse lyding en ongemak?

Here help ons onthou as ons nou weer deur aardse uitdagings gaan. Die swaarkry gebeur dikwels juis omdat hierdie koninkryk so anders is as die aardse verwagtinge en koninkryk. Dan groei dankbaarheid en blydskap meer in ons.

Stiltetyd Matt 20:29-34 God se reaksie op behoeftes - rede vir nood

 Mat 20:29-34  Toe hulle uit Jerigo uitgaan, het 'n groot menigte Jesus gevolg.  (30)  Twee blinde mans wat langs die pad gesit het, het gehoor dat Jesus verbykom. Toe roep hulle uit: "Here, Seun van Dawid, ontferm U tog oor ons!"  (31)  Die mense het met hulle geraas en gesê hulle moet stilbly, maar hulle het al hoe harder geroep: "Here, Seun van Dawid, ontferm U tog oor ons!"  (32)  Jesus het gaan staan, hulle geroep en gevra: "Wat wil julle hê moet Ek vir julle doen?"  (33)  Hulle sê toe vir Hom: "Here, dat ons oë oopgaan."  (34)  Jesus het hulle innig jammer gekry en hulle oë aangeraak. Dadelik kon hulle sien en het hulle Hom gevolg.

Hier het die Here Ja gesê! Ander kere sê U nee. Die resultaat is seker minder belangrik as die feit dat ons kan vra en gehoor word en 'n antwoord kry.

Hulle moes meer as een keer vra en amper desperaat om nie die geleentheid te mis nie. Dit bly vreemd dat 'n mens blykbaar Jesus se planne verander deur smeking. Of was dit van die begin af Sy plan in elk geval? Dalk moet mens net sê dat ons belewenis van ons nood en smeking (Paulus gee ook die opdrag aan die gemeentes om te smeek 1Tim 2:1, vir alle mense. In 1 Tim 5:5 is daar weer die weduwee wat elke dag in smeking haar hoop op God plaas, want sy het niemand anders nie, maar dit is nadat verantwoordelikheid teenoor familie verduidelik is en ook gesê word dat 'n weduwee wat uitspattig lewe dood is al lewe sy). Die opdrag vir smeking is smeking vir alle mense. Dus onselfsugtig. Daar is ook smeking vir eie nood, maar lyk asof dit net is wanneer dit werklik nodig is. In Fil 4:6 kom smeking ook soos in Tim as opdrag voor saam met voorbidding en danksegging. Dit lyk dus asof smeking sonder danksegging gevaarlik kan wees, maar werk saam met danksegging. Of smeking nou God se plan verander of nie, dit lyk my is deel van God se plan en deel van lewe. 

Die teenwoordigheid van God was deur Jesus. Vandag is die teenwoordigheid van God deur Sy Gees en dit is oral en altyd. Oorheersende realiteit! Maak nie saak of dit in ons gevoel word of nie! Dikwels is daar geen gevoel nie. Elk geval nie by my nie.

Hulle vra vir ontferming. Medelye en dan versorging en hulp. Sien - Jammer kry - genees. Dit wat Jesus dikwels gedoen het.

Alhoewel Jesus weet, vra hy wat hulle wil hê Hy moet doen. Ons word dus aangemoedig om ons verstand te gebruik in ons verhouding met Hom alhoewel Hy alles weet. En om dit in woorde om te sit.

Jesus het hulle aangeraak. Dit is geweldig persoonlik en watter vreugde as Hy Ja sê. Jy weet Hy het gesien, jammer gekry en genees. Ek is vir Hom belangrik. As God soms nee sê, maak dit geen verskil aan Sy "innig jammer kry" nie. Ek moet my herinner dat die woord INNIG waar bly. Dit word bewys deur die kruis. Ons moet waak om nie verwar te raak as dinge nie loop soos ons gereken het nie. Dan kan ons altyd terug kom na hierdie realiteit. 

Hulle reaksie was dat hulle Jesus gevolg het. Weereens is Sy liefde vir ons, nie net vir ons vertroosting nie, maar om vanuit dit 'n getuie te kan wees. Getuie wees en dien is altyd meer belangrik as enige iets hier op aarde. Weereens bevestig ons dat ons nie daartoe in staat is nie, maar dat dit Sy identiteit deur ons is, gemeng met ons gawes en persoonlikheid. My reaksie is dus 'n oorgawe met vertroue aan Hom en SY wil en soeke na Sy koninkryk en geregtigheid. Vir groei sal daar tyd hieraan spandeer moet word in stilte, maar ook tydens aardse dienswerk oral waar ons werk en beweeg en slaap en ontspan. Veral ook in lyding en dood, want daar is die getuienis nog sterker.

Om te hoor wat die Here hier sê deur die verse is dit dalk nodig om so 'n groot begeerte te hê na God se wil dat ek my wil ondergeskik maak. Ek moet weet dat Sy wil so goed en volmaak is en betroubaar. Hy wil die beste vir ons! vir ander! My wil is dikwels die struikelblok en rede tot jaloesie as 'n ander 'n ja kry en ek nie. 

Dit is nogal belangrik om te leer wanneer om vir iets met elke krag en passie en beplanning te begeer en soek en wanneer om tevrede te wees met wat ek het. Dikwels dink ek dit is om eers tevrede te wees met wat ek is en het en dan passievol te begin baklei vir iets waar ek die vreugde ken om saam met God te weet wat Hy wil. Tog wil Hy ook hoor wat ek nodig het. In my hart is 'n nee antwoord goed, want Sy wil is beter as my eie. Dit is ter wille van myself ook nodig om vir Hom dit te sê. Here nogtans nie my wil nie, maar laat U wil geskied. Ek voel nie so nie, maar ek weet dit is beter. Dankie vir U nee antwoord vandag. Wees U my vreugde ten spyte van my begeertes. Ek wil uit U leef en nie uit tydelike aardse dinge nood en prestasies. Dankie dat U my daarin begelei en leer. My seerkry is saam met U en daar is geen rede hoekom ek minder moet ly as U, die profete en martelare voor my en vandag. Gebruik my aardse seerkry as U getuienis.

Stiltetyd Matt 20:20-28 Heerser na slaaf

 Mat 20:20-28  Toe kom die vrou van Sebedeus met haar twee seuns by Jesus en kniel voor Hom om Hom 'n guns te vra.  (21)  "Wat kan Ek vir u doen?" vra Hy vir haar. Sy sê vir Hom: "Belowe my dat hierdie twee seuns van my in u koninkryk langs U mag sit, een aan u regterhand en die ander een aan u linkerhand."  (22)  Toe antwoord Jesus: "Julle weet nie wat julle vra nie. Kan julle die lydensbeker drink wat Ek gaan drink?" "Ons kan," antwoord hulle.  (23)  Jesus sê toe vir hulle: "Ja, my beker sal julle drink. Maar om aan my regter- en my linkerhand te sit, daaroor besluit Ek nie; dit is vir dié vir wie my Vader dit gereed gemaak het."  (24)  Toe die tien ander dissipels dit hoor, was hulle kwaad vir die twee broers.  (25)  Jesus roep hulle toe nader en sê: "Julle weet dat dit by die nasies so is dat die regeerders oor hulle baasspeel, en dat die groot manne die mag oor hulle misbruik.  (26)  Maar by julle moet dit nie so wees nie. Elkeen wat in julle kring groot wil word, moet julle dienaar wees;  (27)  en elkeen wat onder julle die eerste wil wees, moet julle slaaf wees.  (28)  So is dit ook met die Seun van die mens: Hy het nie gekom om gedien te word nie maar om te dien en sy lewe te gee as losprys vir baie mense."

Hierdie is een van die belangrikste kenmerke van die transformasie wat God in Sy kinders bring. Eerstens Verlore na gered. Slaaf na kind. Van buite inkom in God se gesin. Hierdie eerste onderlê alle ander transformasie. Nou in Sy koninkryk kom hierdie transformasie weg vanaf my eie goeie dade en heerskappy na onderwerping en slaaf word, maar nie onder die wet soos in die verlede nie, maar nou onder God die Vader se wil wat noodwendig uitgeleef word teenoor ander mense. Hierdie slaaf wees verander ons om eie belang en begeertes nie net ondergeskik word nie, maar heeltemal doodgemaak word. Sodat ons in 'n ander koninkryk Konings en Priesters kan wees. Dit is die proses waarin ons is en wat ons intensioneel soek.

Daar is 'n verskil om Jesus as aardse Koning oor die Jode te respekteer. (Sy het hom respekteer want het eers gewag dat Hy haar vra - volgens tradisie met respek betoon aan leiers - wat sy wil hê) en om Jesus te respekteer as God, wie Hy is in 'n heel andersoortige koninkryk. 

Alhoewel ons maar baie min van God se koninkryk verstaan, lyk dit tog dat Jesus en God op 'n ander manier kies. (arbeiders in die wingerd). Alhoewel die twaalf saam met Hom op trone sal sit (19:28) is daar nie onderskeid tussen mense in die koninkryk nie. God maak selfs mense een met Hom. Ek dink dan is daar nie meer 'n begeerte om te heers nie. Veiligheid en beskerming lê in God self, Sy teenwoordigheid in ons. Nou het ons nie meer mag nodig om veilig te wees soos 'n aardse koninkryk nie. Ons het ook nie mag nodig om iemand te wees nie. Ons soek om hierdie waarheid te kan leef. Dan kan ons al meer ander dien in vryheid.

As ek in die oggende gaan draf, leer ek die ingesteldheid aan om dit te doen ter wille van Mosambiekers, om hulle vir nog lank te kan dien. Ek is geroep deur God om ander te dien en glo dit is spesifiek Mosambiek. Ek glo Hy gebruik my daar en ek wil sover moontlik van my kant af gesond en beskikbaar wees.

As Hy sê dat hulle die lydensbeker gaan drink. Dan beteken dit seker dat, ja die fisiese lyding sal hulle kan verduur. Hulle verstaan egter nie dat dit 'n prysgee van hierdie aardse tydelike belange en heerskappy beteken nie. Hierdie "prys gee" is natuurlik gebou op die heerlikheid wat reeds in Christus aan Sy uitverkorenes gegee is. Dit vervang die afhanklikheid van dinge soos mag aansien ens.

Wat beteken slaaf wees of dienaar. Met God is ons kinders nie slawe. Dws. Die plaas behoort aan ons en ons werk nie vir 'n salaris, ons is deel van God se familie. Nou is ons steeds slawe, maar nou dien ons nie meer ons self of dinge wat die wêreld kan bied nie. Nou is ons wese nuut - alles het nuut geword - 

 (24)  Toe die tien ander dissipels dit hoor, was hulle kwaad vir die twee broers.  

Hier kom die ou natuur na vore. Dit blyk dat die rede waarom die ander dissipels kwaad was, was omdat hulle ook graag daardie posisie naby Jesus wou inneem. Dit bring dus dadelik konflik en doelwitte vanuit menslike natuur na vore wat God se wil en doel skade aan doen. 

Stiltetyd Matt 20:17-19 Lyding en dood en opstanding

 Mat 20:17-19  Terwyl Jesus na Jerusalem toe op pad was, neem Hy die twaalf dissipels opsy, en so in die loop sê Hy vir hulle:  (18)  "Kyk, ons gaan nou Jerusalem toe. Daar sal die Seun van die mens aan die priesterhoofde en skrifgeleerdes oorgelewer word, en hulle sal Hom tot die dood veroordeel.  (19)  Hulle sal Hom uitlewer aan die heidene, wat Hom sal bespot en gesel en kruisig. En op die derde dag sal Hy uit die dood opgewek word."

Derde lydens aankondiging. Vir die eerste keer word bygevoeg dat Hy weer sal opstaan. 

Hierdie is nie 'n boodskap wat die dissipels graag wou hoor nie. Dit is radikaal teenoor hulle eie verstaan en verwagting in. Hulle verwag 'n koninkryk waar hulle saam in mags-posisies gaan regeer en die vyande vernietig. Ek weet nie of dit weens die ingesteldheid om dit nie te wil hoor nie, maar hulle het dit ook nie gehoor nie. Tog het Jesus dit gesê. Later toe almal deur die realiteit hiervan plat geslaan was, kon Jesus hulle weer herinner en kon hulle verstaan dat dit deel van God se plan was en is. 

Baie dinge in die Bybel wil ons nie hoor nie. So wil ons nie hoor van ons sondigheid en gebrokenheid nie, maar as ons dit nie hoor nie, dan kan ons nie oorweldig word met die genade deur die kruis nie. Ons wil nie hoor van die wreedheid van die kruis en alles daar rondom nie, maar dan is ons soms sprakeloos en plat geslaan deur die wreedheid wat mense hier op aarde soms moet deurgaan. 

Op die ou end wil ek trots wees op my eie vinnige oplossings en planne, juis omdat ek nie wil hoor hoe beperk ek self is nie.

Gemeentes het dikwels baie duidelike verwagtinge en eie visie en dit kan baie keer die hoor van God se plan belemmer. Dikwels word die dood gaan in God se plan dus nie gehoor nie! Dit is dus so belangrik om God se plan af te bid en te hoor en dit ons visie en strategie te maak ten spyte van die dele wat ons nie graag wil hoor nie. Dink net wat kon gebeur het as die dissipels kon hoor, verstaan, aanvaar en daarvolgens begin lewe het.

Een van die gevare van die tyd is dat ons godsdiens vir ons begin sê dat ons goed en vol potensiaal is. Dit maak dat ons ons eie planne maak en nie heeltemal oorgee aan God nie. Sy stem hoor, Sy planne hoor en myself geheel en al onderwerp daaraan en prys gee daarvoor en eenvoudig gehoorsaam. Vreugde en vrede word gevind in God se wil en nie my eie. Die radikaliteit van God bring lewe. Iets gedoen uit myself bring dood.

Here, help ons om te hoor as U ons ook vat na die wreedhede van die kruis en in die wêreld asook in ons self. Die teleurstellings en afsterwe van die koringkorrel, in ons self is deel van U plan vir groei vreugde en vrede.

In 'n sin is hierdie ook 'n opsomming van 'n Christen se lewe. Onthou dat die groot gevolg van die werking van God is dat ons getuies sal wees en die woord beteken ook martelaar wees. Die opstanding word voorafgegaan deur 'n kruis. 

Stiltetyd Matt 16:1-12

Mat 16:1-12  Die Fariseërs en die Sadduseërs het gekom om Jesus op die proef te stel. Hulle het Hom gevra om vir hulle as teken uit die hemel 'n wonder te doen.  (2)  Maar Hy antwoord hulle: "In die aand sê julle: 'Daar kom mooi weer, want die lug is rooi;'  (3)  in die môre sê julle: 'Vandag sal dit onweer wees, want die lug is dynserig rooi.' Julle weet hoe om die voorkoms van die lug te beoordeel, maar die tekens van die tye kan julle nie onderskei nie.  (4)  'n Slegte en afvallige geslag wil 'n teken hê, en geen teken sal aan hulle gegee word nie behalwe die teken van Jona." Hy het hulle daar gelaat en weggegaan.  (5)  Die dissipels het na die oorkantste oewer toe gegaan, maar vergeet om brood saam te neem.  (6)  Jesus het vir hulle gesê: "Pas op en wees op julle hoede vir die suurdeeg van die Fariseërs en die Sadduseërs."  (7)  Hulle het toe met mekaar daaroor gepraat en gesê: "Dit is omdat ons nie brood saamgebring het nie."  (8)  Jesus het geweet wat hulle praat, en Hy sê vir hulle: "Kleingelowiges! Hoekom praat julle met mekaar daaroor dat julle nie brood het nie?  (9)  Verstaan julle nog nie en onthou julle nie die vyf brode vir die vyf duisend en hoeveel mandjies vol julle bymekaargemaak het nie?  (10)  En die sewe brode vir die vier duisend en hoeveel mandjies vol julle bymekaargemaak het nie?  (11)  Hoe is dit dan dat julle nie verstaan dat Ek nie met julle oor brood gepraat het nie? Ek het gesê: Pas op vir die suurdeeg van die Fariseërs en die Sadduseërs."  (12)  Toe het hulle verstaan dat Hy nie bedoel het dat hulle vir gewone suurdeeg op hulle hoede moet wees nie maar vir die leer van die Fariseërs en die Sadduseërs.

 'n Teken word gevra en nie gegee, behalwe Jona. Die verduideliking is lyk my, dat die tekens daar is, maar hulle kyk verkeerd. Ek dink hulle is onseker en wil weet of Jesus is wie hy sê Hy is. Ek het dikwels ook vir tekens gesoek en deurbrake probeer af bid en dan gewoonlik gebeur dit nie. In 'n groot mate moet ek dan ook erken dat ek verkeerd kyk. "'n bose geslag vra tekens". Miskien is 'n persoon wat deur die Gees lewe, iemand wat lewe binne 'n nuwe lewe waar alles tekens is en negatiewe gebeurtenisse nie onsekerheid bring nie, maar geleenthede. Om af te gee is reeds gedoen. As jy jou lewe afgegee het is mens nie veronderstel om dit weer te doen nie. Jou lewe is reeds weg gegee. 

Vir my is dit iets om in te groei. 

Oppas vir die suurdeeg (invloed) van Fariseërs en Sadduseërs.

Mense, veral omdat hulle deur baie gerespekteer word, kan maklik deur hulle beïnvloed word. 

Na wie kyk ons? Vang myself om belangrike en slim mense se idees makliker te vat en met hulle graagte assosieer. Dit beïnvloed my meer as wat gesond is. "wees versigtig vir die suurdeeg.

Kyk na kenmerke van Fariseërs en Sadduseërs en dan na Jesus. 

Leiers hou al die reëls so goed moontlik. Dit is 'n fokuspunt. Sal tegnies baie wette verder interpreteer