Mangalwadi about Charlie Kirk

 

To honor Charlie Kirk We have to reform the university

When the US president calls the media “Fake News,” he implies that the Post-Truth world’s best-educated and best-paid journalists are manipulators.  When he says that America’s Deep State is a “Swamp,” he suggests that Ivy League universities are breeding corruption. Charlie Kirk confronted universities because he knew that although K-12 education is essential, it is insufficient to reform the USA.  Charlie’s assassin seems to have grown up in a good home. It was the university that turned him into a murderer. Prof. Scott Masson of Tyndale University in Toronto summarizes the problem:                “The problem that Charlie Kirk was confronting was the institutionalized wickedness of a demonically false view of language and human nature that has embedded itself in the university for at least a generation.                   According to the Left, words they dislike are violence (they don’t incite violence; they ARE violence), which is precisely what permits them (in their minds) to commit actual violence against their opponents.                   I saw Charlie Kirk as an ambassador to the radicalized university campuses. And the ambassador has been assassinated.                    But the enemy is not flesh and blood (though the shooter needs to be caught and brought to justice); it’s the literary theories that preclude the possibility of the sort of dialogue Charlie Kirk was trying to foster, to no small degree of success.                    Charlie was a martyr to the truth, and he pointed directly to Jesus Christ, who is the way, the truth, and the life.                    I’m thankful for Charlie’s courageous life and witness. May his death be the ‘turning point’ for many to follow in his Master’s footsteps.” Prof. Masson is right. In order to understand his analysis, you may need to read Gene Edward Veith’s study “Modern Fascism” (Concordia Press). . . Adolf Hitler did not build the Gas Chambers that burnt millions of innocent people. They were built and managed by university graduates—scientists, engineers, architects, chemists, doctors, administrators, police officers, military and judges! Decades before coming to power, Hitler was confident of Fascism’s victory because (he said) of the success of their theories in the universities.  Veith provides ample evidence that American universities have been teaching Fascism, defined as “Active resistance to transcendence.” There is no fear of God in post-truth universities because no God has commanded, “You shall not kill.” That means, there is no inalienable “Right to life” for a preborn child or a champion of civility. Charlie Kirk was right: America needs a reformation that will replace the university’s fascist worldview with God’s truth.  This morning, a pastor sent me the following text:  “Vishal,               My name is K. G. I pastor C. C. in B. M. (East Coast). I speak all over the country as well as pastor the Flock at C.               I have promoted your book, “The Book That Made Your World,” more than any book other than SCRIPTURE over the last few years.               There’s something I think you should know, that is, if you’re not already aware of it.               A few years ago I became friends with young Charlie Kirk. Aware of his perspective and his sharp intellect, I gave him my first copy of your book.               My copy of your book was all marked up by my pen. I had underlined so many things and wrote comments. I was SO excited by your work I had written much in the columns, but that was the only one I had when Charlie and I were together.               Charlie CONSUMED your book and assimilated immediately. I would continually hear it coming out of him once it entered his mind.               For months after his first read, he would say, “The BIBLE created the soul of America!”              The LORD used you to affect so many through that young man.” Since writing The Book That Made Your World, the Lord has raised up a team to build a global educational movement, which is developing TRUTHPEDIA. It is an online High school, university and Encyclopedia which will empower the global Church to create educational communities that provide an alternative to “demonically false views.” Truthpedia will ground wisdom, knowledge, understanding, information, and skills in the Spirit of Love, reintegrating Veritas (Truth) and Virtue (Character) in education. Please visit www.ThirdEducationRevolution.com and explore the TRUTHPEDIA proposal. Please pray and enable us to launch it in 2026. Yours for a re-formation of education Vishal & Ruth Mangalwadi

Stiltetyd Matt 22:15-22 (besig)

 Mat 22:15-22  Toe het die Fariseërs gaan besluit om Jesus met 'n vraag in 'n val te lok.  (16)  Hulle stuur toe van hulle volgelinge saam met 'n aantal Herodiane om vir Hom te sê: "Meneer, ons weet dat u iemand is wat u mening eerlik uitspreek en getrou aan die waarheid die wil van God bekend maak sonder om mense in aanmerking te neem, want u let nie op die aansien van persone nie.  (17)  Sê vir ons wat dink u: Is dit reg om aan die keiser belasting te betaal, of is dit nie?"  (18)  Maar Jesus het deur hulle valsheid gesien en vir hulle gesê: "Huigelaars! Waarom stel julle vir My 'n strik?  (19)  Wys vir My die muntstuk waarmee die belasting betaal word." Hulle bring toe die muntstuk vir Hom,  (20)  en Hy vra vir hulle: "Wie se kop en naam is hierop?"  (21)  "Die keiser s'n," antwoord hulle. Jesus sê vir hulle: "Gee dan aan die keiser wat aan die keiser behoort, en aan God wat aan God behoort."  (22)  Toe hulle dit hoor, was hulle verbaas en het hulle Hom met rus gelaat en weggegaan.

Herodiane en Fariseërs sien Jesus wat by waarheid bly en nie beïnvloedbaar is deur mense nie. sonder om mense in aanmerking te neem. Aan die ander kant voel Hy dikwels jammer vir mense en huil oor Jerusalem wat nie wou luister nie. Dit is ‘n balans waaroor ons moet dink en met baie gevalle die hart vir mense behou asook by die waarheid bly. “In liefde by die waarheid bly”. 

Die keiser (vandag is dit regerings) het ook dit wat hulle toekom. Regering speel ‘n rol en is ook deel van God se koninkryk. Regering dien ook mense alhoewel dit so gebroke is en soms die teenoorgestelde uitwerking het. Ons het rol om regering te dien en tot verantwoording roep ter wille van mense. 

Stiltetyd Matt 22:1-14 Aanvaarding van die seun

 Mat 22:1-14  Jesus het weer in gelykenisse met die mense gepraat.  (2)  Hy het gesê: "Met die koninkryk van die hemel gaan dit soos met 'n koning wat vir sy seun 'n bruilofsfees voorberei het.  (3)  Hy het sy slawe uitgestuur om die genooides na die bruilof te roep, maar hulle wou nie kom nie.  (4)  Toe stuur hy weer ander slawe met die opdrag: 'Sê vir die genooides: Die maaltyd is reg; my beeste en vetgemaakte vee is geslag, en alles is gereed. Kom na die bruilof toe.'  (5)  Maar die genooides het hulle nie daaraan gesteur nie, en die een het na sy stuk grond en 'n ander een na sy werkplek toe gegaan.  (6)  En party het sy slawe gegryp en mishandel en doodgemaak.  (7)  Die koning het kwaad geword en sy leër gestuur om daardie moordenaars dood te maak en hulle stad aan die brand te steek.  (8)  Toe sê hy vir sy slawe: 'Alles staan klaar vir die bruilofsfees, maar die genooides was dit nie werd nie.  (9)  Gaan nou uit na die straathoeke en nooi soveel mense as wat julle teenkom, na die bruilofsfees toe.'  (10)  Toe het daardie slawe uitgegaan op die strate en almal wat hulle gekry het, bymekaargemaak, slegtes sowel as goeies. So het die feessaal vol gaste geword.  (11)  Toe die koning ingaan om na die gaste te kyk, sien hy daar 'n man wat nie bruilofsklere aanhet nie,  (12)  en hy sê vir hom: 'Vriend, hoe het jy hier ingekom sonder bruilofsklere aan?' Maar die man kon niks antwoord nie.  (13)  Toe sê die koning vir sy dienaars: 'Bind sy hande en sy voete vas en gooi hom uit in die diepste duisternis daarbuite. Daar sal hulle huil en op hulle tande kners.'  (14)  Baie is immers geroep, maar min is uitverkies."

Duidelike aansluiting met die vorige gedeelte en dalk steeds 'n antwoord op die vraag van waar Jesus sy gesag vandaan kry.

Twee keer het die koning mense genooi, maar die verkose genooides wou nie kom nie en reageer wreed op die koning se boodskappers of diensknegte. Die fees is vir die koning se seun. Weer 'n sterk fokus op die seun wat heel waarskynlik op Jesus wys. Erkenning van Jesus word weer die fokus van die koninkryk!!

Die koning het kwaad geword!  God gaan die wêreld in deur sy boodskappers of slawe met 'n uitnodiging tot 'n fees. Die genooides wat nie wil nie en die wreedheid van genooides teenoor die slawe, maak God kwaad. Dit bring die koning se oordeel oor die genooides. Dit verwys seker oor die vernietiging van Jerusalem 40 jaar later. 

Dit bring egter ook die uitnodiging aan ander mense slegtes en goeies, wat nie in die begin uitgenooi is nie. Die genooides was dit nie werd nie. Ten diepste omdat hulle nie wou nie, wat op die ou end uitloop op 'n openlike vyandigheid teenoor die koning deur nie die seun se bruilof te erken nie en dit bewys deur hulle optrede teenoor die slawe. Nou is ons ook uitgenooi. Die Tempel en kerk van daardie tyd is eerste genooi, maar hulle wou nie na Jesus se bruilof kom nie. Hulle het soveel dinge reg gedoen, maar vanuit hulle posisie van "God se mense" was hulle te skepties om in 'n verhouding met Jesus te staan en na Sy bruilof te gaan. 

Die gevaar is dus om so besig te wees met wat reg is dat jy nie na Jesus se bruilof wil gaan nie. 

Wat is die bruilofsklere? Aanvaarding van die bruilofskleed lyk my is die aanvaarding van die koning en sy seun en dus die onderwerping aan die seun as ook sy koning. Die sonder die klere het seker gekom om saam te eet en die voordeel van die fees te beleef sonder die ware erkenning van die koning se seun as ook koning. Die klere sal dan die ware verhouding met die koning versinnebeeld. 

Die verhouding is 'n besondere een word met God se koninkryk. Sy teenwoordigheid en dieselfde strewe en bereidheid om hom te dien. As hy die met 'n kleed roep om die land te verdedig en sy lewe daarvoor te gee, dan is dit juis hulle wat dit sal doen. Die koning kan op hulle reken. 

Dit is in die konteks wat die woord eer, betekenis kry. Dit is nie omdat dit afgedwing word nie, of omdat jy bang is om dood gemaak te word nie, maar weens 'n vereenselwiging met die seun en dus met die koning.

Die wat sonder die klere kom, is dalk hulle wat bang is om dood gemaak te word. Net die voordele soek.

(14) Die wat die klere aantrek, eer en ag, is min. 

Jy kan nie die koning eer sonder om by Jesus te begin nie. Die keuse is egter by die kerk soos hy met die leiers praat. Die seun is nou hier. Die koninkryk het in Jesus gekom en staan hier voor die leiers. Asof Jesus sê: Dit is waar my gesag vandaan kom.

Wonder sommer oor Israel vandag. Die keuse is of ons die seun se bruilof bywoon en die bruilof klere aantrek. Dalk is daar meer onder die wrede Hamas beweging wat die klere aantrek? Ek weet nie. Dit is die balans punt oor God se oordeel. Net so ook Oekraine.  

Ons is gemaak om God te dien. Soms voel ek ongemaklik want dit voel of dit my vryheid beperk. Die ongemak kom seker uit ons vervalle natuur wat rebels is. 

Hoe lyk die kleed wat ons aantrek? Dalk soos volg?:

God nooi ons na 'n fees op Sy voorwaardes en op God se manier van doen. God vra dat ons dit doen met alles in ons. Daar is vryheid, maar slegs in prys gee van vryheid. Wat 'n teenspreking?! Daar is net een keuse wat gemaak kan word wat 'n nuwe lewe oop maak. Daar is geen manier om vry te word as ons rebels is om eie identiteit en mens te behou. Tog is daar lyk my 'n vreemde vryheid binne die onderwerping aan God. Dit is ook rebels, maar teen gebroke mens wees in jouself en ander. 

As ons uit ons vlees lewe is daar nie 'n manier nie. Dit is self vernietiging voor God. As ons egter op 'n manier reg kry om uit die Gees te lewe is ons vry in God se wil. Dit kom weer terug na ons bekering. Elkeen van ons is uniek gemaak en tussen die mense wat ons leef word unieke verhoudings geskep. In die omgewing wat ons leef word unieke vaardighede geskep. Alles deur die Gees wat in ons werk. Verder gee die Gees alle vaardighede en gawes, wat dikwels ontwikkel word in ons lewens. Die vryheid in die Jesus lewe lê heel waarskynlik in hierdie uniekheid en vereis 'n klomp kreatiwiteit. Dit vloei uit die begeerte saam met God vir Sy koninkryk wat groei vanuit ons haglike vleeslike mens wees na 'n nuwe Lewe waar genesing bevryding vervulling en verlossing van mense en versorging van dier en natuur gebeur. Daarin werk ons ook aan die vernietiging en uitroei van menslike begeertes, vleeslike gedrag wat vernietigend is. Soos met die roeping van Jeremia (Jer 1:10). Om te bou en af te breek. Dit is dus nooit 'n stil vreedsame lewe nie, maar ons is nie tuis hier nie en kan nie stil sit nie. Dit is harde werk. Beginnende by myself, wat dan deurvloei na buite. Dit is self vernietigende werk, vir die vlees en vreugde en vervulling vir die Gees. In die proses word jy deel van God se bruilofsfees. 

Ek wonder of die negatiewe gevoel teenoor die bruilofsfees nie juis kom uit die feit dat ons al die goeie goed van die nuwe lewe wil doen en na strewe soos om groen te lewe en vir ou mense te help, jou vrou lief te hê ens. Maar dit doen deur die vlees se pogings. Dan word die vreugde van die Gees gemis, die vrede, die vriendelikheid, die geduld en self beheersing. Die stryd voel dan asof dit nie lei na 'n fees nie. Ons is in die harde werklikheid van die aarde tot met die wederkoms of tot ons dood gaan. 

Die fees of lewe in Christus, is 'n reeds oorwinning deur die kruis, kreatiwiteit, harde werk, saam met vreugde van weet aan watter kant ek reeds is ten spyte van my foute. Die vreugde van wat dit aan ander doen as ek ander help groei ens. Daar is baie meer om te leer as wat ek in my lewe kan leer en daar is dus te groot verskeidenheid van gawes en moontlikhede wat onbeperk is. Daar sal nooit 'n vervelige moment wees nie. Dit alles is moontlik saam met die steeds gebroke natuur en begeertes wat my so dikwels laat struikel .Selfs dit word in die koninkryk gebruik. Die fees lê ook daarin dat selfs al bly ek vir lank hardkoppig oor goed, dit word bietjie vir bietjie verander. - Gaan na die fees en trek die kleed aan.

Dit gesê, wat dan van die sentraliteit van die Seun? Hierdie Lewe word moontlik deur die kruis en die bloed. Sonder dit was daar nie 'n nuwe Lewe nie. Jesus is die enigste weg tot hierdie Lewe. Dit is die seun se bruilof. Dit gaan nie net oor bywoon nie, maar deel word van en omdat ons gebroke is, is dit absolute genade deur die kruisdood heen om enigsins deel daarvan te kan wees. Hy is die weg, en Hy is die deur en almal moet deur die deur kom. Die wat oor die muur spring is seker hulle sonder ‘n kleed. Die kleed aantrek is dan juis seker 'n simbool van die genade aantrek. Jouself daarin te klee.

KERN: God nooi na 'n fees. Die mens verwerp die uitnodiging. Sommige gaan na eie grond en ander na werksplek. Dan word hulle verwerp en word ander genooi. Hulle wat dan die kleed aantrek, deel in die fees van God. Hulle wat gekies was in die begin was dit nie werd nie. 

(5)  Maar die genooides het hulle nie daaraan gesteur nie, en die een het na sy stuk grond en 'n ander een na sy werkplek toe gegaan.  

Nogal iets om te wonder. Wat trek ons aandag af daarvan om na Jesus se bruilof te gaan? Die stuk grond en die werksplek behoort nie aan ons nie. Dit is ook net tydelik. Hoe kry die mens dit reg om deur die Gees so 'n revolusionêre prioriteit skuif te maak en hoe lyk die nuwe prioriteite in die lig daarvan dat ons ook moet werk om te leef. Wat is die implikasies van Jesus eerste. Die landery en die werksplek kan of joune wees of kan deel wees van God se opdrag. Deel van die fees daarvan om Jesus te dien. 

(8)  Toe sê hy vir sy slawe: 'Alles staan klaar vir die bruilofsfees, maar die genooides was dit nie werd nie. 

Die uitspraak dat die genooides dit nie werd is nie, laat my ook wonder. Ek wil van die standpunt uitgaan dat niemand dit werd is nie. Hierdie geweldige transformasie deur ons verhouding met Jesus is niemand werd nie. Ons almal het gefaal en ontbreek ons aan die geregtigheid van God. Die kern van die fees is dus juis daarin dat dit die Seun se bruilof is en dat ons deur ons verhouding met die seun dit werd word om die koning se slawe te wees en dus 'n verhouding met die eienaar te hê. Slegs hulle wat die kleed van geregtigheid ontvang wat gegee word, is dit werd. Dit is die kern van ons waarde. Nou deel ons God se versorging en Sy paleis, Sy kos en wyn, sy fees en die belangrikste, 'n verhouding met Hom. Nou word ons Syne en ons werksplekke en landerye word syne en begin Hom te dien. Dit is dalk ver gevat, maar as ek nou terugkeer van die bruilofsfees, dan bou ek Sy koninkryk deur alles syne te maak en alles Hom te laat dien. 

(elke keer as ek 'n ongemaklike vraag vra, soos oor die uitspraak "Was dit nie werd nie", dan meestal kom daar skatte na voorskyn wat nie daar sou wees sonder die ongemak nie. dit daag mens uit). 

(14)  Baie is immers geroep, maar min is uitverkies."

Hoekom word die woord baie gebruik en nie almal? God het die wêreld lief. Hy is lief vir almal en het gekom vir almal. Dalk bedoel die baie eintlik almal om te kontrasteer met die min wat uitverkies is. Ek vermoed dat dit verwys na die baie wat op die strate en oral oor uitgenooi is vir die bruilofsfees. Ek weet nie.

Min is uitverkies. Dit verwys na die wat van die strate af die uitnodiging aanvaar het en die kleed aan het. Almal is nie uitverkies nie. Die wat uitgenooi is en aanvaar het en belangrik, ook die kleed aan het. Jy dra nie jou eie klere en jou eie geregtigheid nie. Jy is aanvaarbaar deur Jesus. Weer wys dit lyk my op die kerk mense wat in die kerk is en deelneem, maar nie 'n kleed aan het nie, want Christus is verwerp. Hulle wat trots is op hulle heiligheid en reg doen. Jou baadjie en jou das wat gewas en goed versorg is, kan jou nie red nie. 

Almal is nie uitverkies nie. Baie sal nie die uitnodiging aanvaar nie en sal ook nie die kleed aantrek nie en later ontdek dat hulle nie uitverkies was nie. God red nie almal nie, is 'n ongemaklike realiteit. Die genade is dat Hy sommige kies, terwyl die mens Hom verwerp het en steeds verwerp. Hy is 'n God wat lief is vir mense en nie almal los vir die oordeel nie, maar uit genade sommige kies. 

Stiltetyd Matt 21:33-45 Dood - Koninkryk en vrugte

 Mat 21:33-46  "Luister na nog 'n gelykenis," het Jesus gesê. "Daar was 'n grondbesitter wat 'n wingerd geplant en 'n klipmuur daar rondom gebou het. Hy het daarin ook 'n parskuip uitgekap en 'n wagtoring opgerig. Toe het hy dit aan boere verhuur en op reis gegaan.  (34)  Toe dit tyd geword het vir die druiweoes, het hy van sy slawe na die boere toe gestuur om sy deel van die oes te gaan haal.  (35)  Maar die boere het sy slawe gevang, die een geslaan, en 'n ander een doodgemaak en 'n ander een gestenig.  (36)  Die eienaar het toe weer ander slawe gestuur, meer as die eerstes, maar die boere het met hulle net so gemaak.  (37)  Heel laaste het hy sy seun na hulle toe gestuur met die gedagte: hulle sal tog my seun ontsien.  (38)  Maar toe die boere die seun sien, sê hulle vir mekaar: 'Dit is die erfgenaam dié. Kom ons maak hom dood en vat sy erfenis.'  (39)  Hulle het hom toe gegryp en hom uit die wingerd uitgegooi en doodgemaak.  (40)  As die eienaar van die wingerd terugkom, wat sal hy met daardie boere doen?"  (41)  Hulle antwoord Hom: "Hy sal daardie slegte mense 'n vreeslike dood laat sterwe en die wingerd aan ander boere verhuur wat hom op die regte tyd sy deel van die oes sal gee."  (42)  Toe sê Jesus vir hulle: "Julle het tog al in die Skrif gelees: Die klip wat deur die bouers afgekeur is, juis hy het die belangrikste klip in die gebou geword. Dit is deur die Here gedoen en is 'n wonder in ons oë.  (43)  Daarom sê Ek vir julle dat die koninkryk van God van julle weggeneem sal word en aan 'n volk gegee sal word wat die vrugte daarvan sal lewer.  (44)  Wie op hierdie klip val, sal verpletter word, en die een op wie hy val, sal hy vermorsel."  (45)  Toe die priesterhoofde en die Fariseërs Jesus se gelykenisse hoor, het hulle besef dat Hy op hulle sinspeel.  (46)  Daarom wou hulle Hom gevange neem, maar hulle was bang vir die skare, omdat dié Hom as 'n profeet beskou het.

Duidelik is daar lyne tussen die gelykenis en die vorige.

Hierdie is 'n baie ongemaklike storie wat verwys na die priesters en fariseërs. Kerk hanteer wingerd asof dit aan hulle behoort en daar is soveel soeke na eie belang en selfs rykdom. Die land regering en besighede hanteer die land en besittings asof dit aan hulle behoort en hulle dit wil hê. Die begeerte is vir tydelike rykdom, mag en aansien. Vryheid om self te besluit wat om wanneer te doen. Dit is ver van 'n lewe wat produseer en groei vir diens aan ander soos God dit wil. Die ergste is wanneer ek dit in myself ook sien. As ek my moet plaas in die storie, is dit ook my storie. In talle besluite is dieselfde soort van denke ook die motivering.

Hoe ongemak is daar in my lewe teenoor Jesus. Die weg gee van wat ons wil en wat ons wil hê.  Is Sy lewe aanvaarbaar deur hoe ons lewe? Lewer die koninkryk wat gebou word die vrugte of word dit so bestuur asof dit aan ons behoort vir wie dien dit? Lewe ons om so baie dinge vir ons self te vat.

Hoekom het die eienaar nie die boere vernietig nadat hulle die diensknegte aangeval en vermoor het nie? Hulle het dit verdien, maar Hy het besluit om homself te gee. Hy het Homself breekbaar gemaak deur Sy seun te stuur op so 'n manier dat die huurders hom kon seer maak. Die wreedheid van die mens was egter nog steeds deur gierigheid oorheers en sien nie eers raak wat gebeur nie. Die keerpunt tussen oordeel en genade kom in Jesus. As Hy aanvaar word, dan is daar redding, maar as Hy verwerp word is daar vernietiging. Wat met Jesus gedoen word is die laaste en ware keerpunt. 

Gelowiges kan erken dat ons waarlik 'n gemors maak van ons samelewings land en wêreld.  Toe die seun gestuur is, het ons as gelowiges Hom egter uit genade aanvaar en voor Hom gebuig. Die enigste weg het ons aanvaar. Die aanvaarding en geloof in Jesus verander alles. 

Dit kon vir die huurders 'n ware draaipunt van hulle lewens gewees het. Hulle sou moes vergifnis vra oor die moord en wreedheid op die ander slawe, tog in die seun was daar die hart van God en Sy genade. Die draaipunt in ons lewens was vir ons 'n BAIE besonderse gebeurtenis, waar alles nuut geword het. Ten spyte van ons natuur ellende en verkeerde besluite en gesindhede. 

Wat oorbly is dat ons moet begin groei om alles vir Hom te hanteer en vrugte te begin lewer. Daarin het ons 'n gemors gemaak. Nou is dit die tyd van groei! Ons wil en kan. Die parskuip is daar, die wingerd is daar en die son skyn en die reën val en die grond is vrugbaar. Al is ons nie daar nie, moet ek my gedagtes verander sodat daar vrugte gelewer kan word. Onkruid moet uitgehaal word, wilde diere moet in toom gehou word (wagtoring) en daar moet nat gelei word en hard gewerk word sonder om die vrugte vir ons self te vat. Dit is alle in reaksie op die seun wat ons aanvaar het. Kom ons gee alles wat ons het vir Hom!

Die vorige diensknegte voor die seun was seker mense soos profete in die Ou Testament. Elia Elisa Jeremia ens. Hulle was werklik dood gemaak, wreed vervolg en vermoor. 

Die koninkryk word gegee aan die wat weet dat die aarde aan die Here behoort en baie hard werk dat dit vrugte lewer. Ons skiet tekort, maar omdat ons Jesus aanvaar het, het ons die Heilige Gees om oor te begin.

Dankie vir hulle wat ons voor is en reeds soveel voorbeelde gee as tekens van die nuwe koninkryk.

Dit kry nuwe betekenis om die koninkryk as die doel te sien. Die wingerd wat vrugte lewer. Vreugde, blydskap, geduld, selfbeheersing, vriendelikheid, mekaar se laste dra, eenheid en samewerking, korrigeer en reg help, vrygewigheid, harde werk, lyding en groei, pleit en trane, aanmoediging, om nie te oordeel, medelydend wees, sensitief en sien medemens se onuitgesproke nood en hoor Sy stem in die proses, ens. As ons wil hoor, dan ontdek ons dat die wêreld vol is van Sy stem. 

Ons gaan voort in die aardse ongemaklike lewe van baie faal en soms oorwin. Kom ons kyk reg, want dan word die begeerte en strewe vir groei net al hoe sterker. Beleef en aanvaar al meer 'n God wat lief is vir ons, dit help baie. 'n God wat Sy seun gestuur het en die genade dat ons Hom aanvaar het. Dit is die keerpunt. Tipping point. 

Die Kerk was die wingerd van God. Dit lyk vir my dat alles wat in Sy koninkryk geproduseer word gebruik word in diens van die wêreld. Alles is om hoop en nuwe lewe te bring. Soos dit ander dien, dien dit God, want God het dit nie self nodig nie.